Toen Thierry voor het eerst op een vergadering melding maakte van wat al gauw levensbedreigend zou zijn, had niemand door hoe ernstig het al was. Na het feest in gezelschap van luchthavenvrienden van zijn zestigste verjaardag ging het helemaal mis en na één uur in het hospitaal bleek de volle ernst van wat Thierry te wachten stond.
Operaties en chemo vermochten echter niet het leven van Thierry te redden, hoewel iedereen van artsen tot echtgenote en familie en Thierry zelf, vochten als een leeuw.
Thierry was een vechter. In alles wat hij in handen nam, of het voortouw in nam, Thierry ging ervoor tot het beoogde doel werd bereikt. Zo was dat in zijn dagelijkse job als brandweercommandant en securitymanager op de luchthaven. De manier waarop hij zijn team leidde was bewonderenswaardig. De groei van zijn team onder zijn hoede, was fenomenaal. Zijn wijze van leiding geven was een voorbeeld voor elk van ons op de luchthaven. Zijn mening en advies werd gevraagd en gevolgd. Thierry was op een top een bijzonder capabel mens.
Ook bij de airport community was hij de dragende kracht. Zonder aarzelen nam hij het voortouw toen voorzitter Ignace overleed en Thierry deed dat goed, gesteund door zijn uitgebreide kennissen- en vriendenkring en zijn bestuur. Het ledenaantal groeide en de activiteiten en events van apcom werden vaak door hem aangebracht en gedragen.
Dat we Thierry als mens en als gezagsfiguur zullen missen, spreekt voor zich maar de pijn van het verlies zal door echtgenote en familie voor altijd worden gedragen. Een leegte die immer blijft, en de vraag waarom, en dan nog zo vroeg.
Sterkte is wat wij de familie wensen en zeer zeker ook zijn echtgenote maar weet dat Thierry in deze wereld een enorme indruk heeft achter gelaten waar iedereen heel dankbaar voor is. Hij heeft werkelijk een gigantische steen verlegd op aarde. De sterke rivier die Thierry was, is nu zee geworden, gigantisch en wijds in onze herinnering.
